España+-+Suíza

​​​​​​

=ESPAÑA--- SUIZA= ES PA ÑA España é unha nación membro da Unión Europea, constituído en Estado social e democrático de Dereito e cuxa forma de goberno é a monarquía parlamentaria. O seu territorio, con capital en Madrid, ocupa a maior parte da Península Ibérica, a que se engaden os arquipélagos das Illas Baleares e as Illas Canarias, tamén conta Ceuta e Melila nunha Africa.Tiene extensión de 504.645 km².o castelán ou español é a lingua oficial do Estado.El territorio peninsular comparte fronteiras terrestres con Francia e co principado de Andorra ao norte, con Portugal ao oeste e co territorio británico de Xibraltar ao sur.En os seus territorios africanos, comparte fronteiras terrestres e marítimas con Marrocos.

SUIZA Suíza é unha república federal de 26 estados, chamados cantóns. Berna é a sede das autoridades federais, mentres que os centros financeiros do país encóntranse nas cidades de Zúrich, Basilea e Xenebra. Suíza é un dos países máis ricos do mundo segundo seu PIB per cápita.Suiza limita ao norte con Alemaña, ao oeste con Francia, ao sur con Italia e ao este con Austria e Liechtenstein. O país caracterízase pola súa política de relacións exteriores neutrais, sen participar activamente en ningún conflito internacional desde 1815, e é a sede de varias organizacións internacionais. Suíza non é membro da Unión Europea.Actualmente, percíbese a Suíza como un dos países máis desenvolvidos do mundo.el país alberga gran cantidade de inmigrantes provenientes de nacións de varios continentes, polo que é considerado como un dos países europeos con maior diversidade cultural. Finalmente, é recoñecida internacionalmente polas súas montañas, reloxos, chocolates, bancos, trens e queixos.

Unha das cousas que une a España e Suíza é a emigracion: = EMIGRACION = =   A emigración consiste en deixar o propio país ou a propia rexión para establecerse noutro país ou rexión    = A emigración española é un fenómeno histórico de longa duración que comeza na Idade Moderna, aínda que ten precedentes moi antigos e a que se pode considerar como continuación do proceso repoblador peninsular de dirección norte sur que foi seguindo a Reconquista na Idade Media. Xa no século XX, variou os seus destinos principais de América a Europa, detendose como consecuencia da crise de 1973, sen volverse dar posteriormente cifras semellantes, dado o auxe económico que seguiu á entrada na Comunidade Europea (1986). A pesar de que se produciu un retorno importante de inmigrantes (sobre todo desde Europa), seguen existindo significativas colonias de españois en distintos países europeos e americanos, así como os seus descendentes nados alí. Sen destacar numericamente é especialmente significativa a emigración de mozos universitarios que terminan a súa formación científica no estranxeiro, e ás veces non retornan (fuga de cerebros).Os destinos en 1973 foron sobre todo Francia,Alemaña e Suiza.

Suiza a pesar de ser hoxe un dos países máis ricos do mundo, a vida en Suíza non foi sempre fácil.Hasta a II Guerra Mundial este pequeno país alpino fora un país de emigración. A maior parte da xente que deixou Suíza, fuxía da pobreza e algúns emigrantes suízos conseguiron enriquecerse no Novo Mundo media type="youtube" key="Xl4M1fKHBRM" width="425" height="350"

En ambos paises destacan varios famosos .En España destaca un gran piloto da F1 coñecido en todo o mundo,chamado Fernando Alonso. Fernando Alonso Díaz naceu o 29 de xullo de 1981 en Oviedo, fillo de José Luis Alonso, ao sazón mestre industrial e hoxe director deportivo de Adrián Campos Motorsport, e de Ana Díaz, dependenta do El Corte inglés na capital asturiana. Ten unha irmá cinco anos maior, Lorena, médica de profesión.

A pesar da súa curta carreira, Alonso ten xa un currículo que supera por intensidade e precocidad aos dos grandes campións. Aos tres anos, o seu pai regaloulle un kart que construíra el mesmo. O gordecho Alonso se encaprichó co xoguete «»e empezou a familiarizarse co cheiro a carburante. Aquel mesmo ano gañou xa a súa primeira carreira, organizada por un centro comercial e en que participaron nenos que case lle dobraban a idade. Aquilo deulle coraxe para seguir pilotando cando saía do colexio, sempre vixiado polo seu pai, quen xa se decatou das calidades innatas que tiña o seu fillo para a pilotaxe. Dedicou todo seu o tempo libre ao fillo, a pesar de que recibiu unha oferta para incorporarse ao Celta de Vigo como porteiro, posición en que xogaba desde moi joven.Desde os catro anos ata os catorce (1985-1995) estudou no colexio Santo Ángel de la Guarda, en Oviedo, onde cursou primaria e EXB. Despois frecuentou o Instituto Leopoldo Alas Clarín de San Lázaro, onde permaneceu ata 2000, ano en que abandonou os estudos porque os compromisos deportivos lle impediron seguir estudando, de maneira que nin sequera terminou o COU.

Con sete anos Alonso gañou en 1988 a súa primeira carreira oficial de karts, proclamandose campión infantil de Asturias tras vencer nas oito carreiras de que constaba o certame. Para entón xa ostentaba desde facía tres anos a obrigatoria licenza oficial da Federación Española. Nela, o chavalín recoñece que ten plena consciencia dos seus actos e que se aterá a todas as normas. Na categoría cadete proclamouse campión de Asturias e do País Vasco en 1991, ano en que foi subcampión de España porque non puido participar nalgunhas carreiras. En 1993 e 1994 conquistou xa casanseu Campionatos de España na categoría junior, o que lle serviu de pasaporte para participar posteriormente no Campionato do Mundo.

Así, cun soldo de 100.000 pesetas ao mes e catorce anos, chegou ao Mundial de Karting. Era a súa primeira participación e subiu xa ao podio como terceiro clasificado, por diante doutro debutante, o seu competidor en fórmula 1 Kimi Raikkonen. Estamos en 1995. A fins dese ano probou un Toyota con éxito. A marca ofreceulle correr o Campionato de Fórmula 1 ao ano seguinte, pero Fernando, aconsellado polo seu pai, refusou porque as condicións económicas eran ridículas.

En 1996, pois, seguiu disputando carreiras de karting, e aquel mesmo ano proclamouse campión de España, do Trofeo Estival de Italia, da Marlboro Grand Prix e, o que é máis importante, campión do mundo en categoría junior. En 1997 compitió na categoría Internacional A, en que se proclamou campión de España, de Italia e de Europa.

En 1998, aínda na mesma categoría, foi de novo campión de España, e gañou, ademais, o Trofeo París París-Bercy, o da Industria en Italia e o Open Ford. Entón apareceu en escena outra personaxe fundamental na carreira de Fernando, o ex piloto valenciano de Minardi na fórmula 1 Adrián Campos, o que sería xa a súa sombra e mánager.


 * A forxa dun campión**

Campos coñecía a Alonso desde que esta era un neno e seguía a súa traxectoria minuciosamente sen que o interesado decatásese. Para 1999 fichouno como substituto de Marc Gené na fórmula Nissan, de monoprazas, un campionato de velocidade pensado para pilotos, non para marcas. Alonso conseguiu 9 pole position, 8 voltas rápidas e 6 vitorias, o que lle deu o título de campión Euro Open Movistar. Non tiña carné e con só dezasete anos voaba nos circuítos a máis de 250 quilómetros por hora. Se sacouno nada máis cumprir os dezaoito anos, curiosamente conducindo unha Renault Megane. O profesor advertiulle que nas probas fóra máis de présa, porque nas clases prácticas ía demasiado amodo.

Alonso, co seu primeiro título de monoprazas baixos o brazo, debía seguir progresando, e o paso natural foi a fórmula 3.000, en que en 2000, o ano do seu debut, logrou a súa primeira Victòria no Gran Premio de Bélxica e foi segundo no de Hungría, integrado no equipo Astromega. Este exitoso debut consagrouno xa como unha promesa da fórmula 1, en que debutó, despois de exercer como probador de Minardi - a escudaría menos competitiva -, no Gran Premio de Australia de 2001. Aínda así sacoulle o máximo partido ao coche, terminando nove carreiras e superando amplamente e con asiduidad a Tarso Marques, o seu compañeiro de equipo.


 * Alonso aclamado pola afección asturiana**

Tras a experiencia con Minardi, Flavio Briatore, dono da renault, por que fichara para cinco anos, chamouno de Minardi, onde estaba cedido, para exercer durante todo o ano 2002 como probador da marca francesa, con resultados máis que satisfactorios.

En 2003 foi xa piloto oficial da renault, unha marca máis competitiva pero moi lonxe aínda dos Ferrari, os Williams ou os McLaren. Pronto consolidouse como a revelación do campionato, sobre todo a partir de que, o 22 de marzo, convertésese no piloto máis mozo en lograr a pole position no Gran Premio de Malaisia, onde ademais, co seu terceiro posto, foi o primeiro piloto español en subir ao podio. Conseguiu esa pole aos 21 anos, 7 meses e 22 días, superando amplamente a quen ostentaba a marca, Rubens Barrichello (22 anos, 3 meses e 5 días) ou a campións como Jackie Ickx (23 anos, 8 meses e 3 días), Ayrton Senna (25 anos e 1 mes) e Michael Schumacher (25 anos, 4 meses e 12 días).

Ao longo da campaña destacaría novamente cun subcampionato no Gran Premio de España celebrada en Montmeló, pero sobre todo no Gran Premio de Hungría, onde se impuxo con autoridade e coroouse no máis alto da fórmula 1 sacandolle 26,6 segundos ao seu inmediato competidor, Kimi Raikkonen, e doblando nada menos que ao campión do mundo, Michael Schumacher. Con 22 anos e 26 días Alonso entraba na historia da fórmula 1 ao ser o máis mozo en lograr a Victòria, superando a marca de Troy Ruttman (22 anos e 80 días) e Bruce McLaren (22 anos e 104 días), quen gañaron en 1952 e 1959.

Todos estes bos resultados fixeron que Fernando Alonso acabase o Mundial nunha meritoria sexta praza, por debaixo de Ralf Schumacher e Rubens Barrichello. Sen dúbida, foi a revelación da tempada e todo cara a pensar que o seguinte ano sería o da súa consolidación definitiva.

Malia todo, ao longo do Mundial 2004 unha vez máis Schumacher mostrouse imbatible e Alonso acabou a tempada sen haberse podido alzar con ningún triunfo. Na retina de moitos afeccionados quedan, pero, as súas grandes carreiras conducindo como un verdadeiro campión e os diferentes podios conseguidos nos circuítos de Francia, Austria, Inglaterra e Hungría. Desta maneira, o piloto español seguiu destacando e quedou no cuarto posto do campionato do mundo, con 59 puntos.

Finalmente, no 2005, chega a consolidación de Fernando Alonso como piloto de Fórmula 1. Esta tempada é a máis importante do automobilismo español ata agora por ser a primeira en que un piloto nacional estea moi preto de converterse en Campión do Mundo da especialidade. Foi un ano certamente espectacular para Alonso, quen desde a pretempada ha sabido establecer as bases deste gran triunfo.

Os primeiros adestramentos da tempada 2005 xa mostraron un Fernando especialmente forte como rival do gran Michael Schumacher e moi ben apoiado pola súa escudaría: Jarno Trulli deixou Renault e Giancarlo Fisichella converteuse no seu novo compañeiro. Tamén o seu novo monopraza R-25 axudaba o piloto con espectaculares cambios sobre o coche do ano pasado: esencialmente un motor máis potente e melloras aerodinámicas no chasis para adaptarse á normativa do FIM.

A súa espléndida condución permitiu a Fernando Alonso estar a punto de ser nada menos que o primeiro español e o piloto máis mozo en converterse en Campión do Mundo da máxima categoría do automobilismo. Son contadas as carreiras en que non triunfou e numerosos os podios que conseguiu. Os Grandes Premios de Australia, Malaisia, Bahrain, San Marino (onde gañou despois dun apaixonante dó con Schumacher), Francia, Alemaña e España foron algunhas das súas mellores vitorias deste ano.


 * A personalidade dun líder**

En 1999 Alonso coñeceu nun campionato de karts a que hoxe é a súa noiva, Rebeca, estudante de música no Conservatorio de Avilés, onde toca o violonchelo. Vense pouco, porque Fernando vive en Oxford, onde ten a súa sede o equipo.

Segundo as persoas do seu círculo íntimo ten caste, carácter e unha desmesurada confianza en si mesmo. Está convencido de que ninguén pode sacarlle máis partido que el ao coche que conduce. E, segundo Adrián Campos e outros expertos, ten un talento natural, que Fernando potencia con adestramentos moi duros. Ademais, a pesar do seu carácter serio nos circuítos, ten un carisma que namora á xente. En familia e coas amizades, é bromista e divertido. Na casa lle apodan Nano, os seus rivais Magic e a prensa o Toro, debido á súa gran envergadura nun mozo de 1,71 de altura e 70 quilos de peso.

É un apaixonado de todos os deportes, que utiliza como adestramento. Practica o ciclismo, o tenis, a natación e o fútbol, en que o seu equipo preferido é o Real Madrid. A súa comida preferida, ademais dos guisos asturianos da súa nai, é a pasta, encántalle o cine de terror e o seu ídolo deportivo por excelencia é o ciclista que logrou vencer ao cancro: o estadounidense Lance Armstrong. Como el, aspira a ser un consumado campión, noutra modalidade.

GALICIA Galicia (en galego, Galicia —denominación oficial— ou Galiza ) é unha comunidade autónoma española, definida no artigo primeiro do seu Estatuto de autonomía como unha nacionalidade histórica. Está situada ao noroeste da Península Ibérica e formada polas provincias da Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra. Xeograficamente, limita ao norte co mar Cantábrico, ao sur con Portugal, ao oeste co océano Atlántico e ao este co Principado de Asturias e coa comunidade de Castela e León (provincias de Zamora e de León).

A Galicia pertencen o arquipélago das illas Cees, o arquipélago de Ons, e o arquipélago de Sálvora, así como outras illas como Cortegada, Arosa, as Sisargas, ou as Malveiras.

Galicia posúe uns 2.783.100 habitantes (2008), cunha distribución poboacional que aglomera a maior parte nas franxas costeiras comprendidas entre Ferrol e A Coruña no noroeste e entre Villagarcía e Vigo no sudoeste. Santiago de Compostela é a capital de Galicia, dentro da provincia da Coruña. Vigo, que se encontra na provincia de Pontevedra, é a cidade máis poboada de Galicia con 297.332 habitantes (INE 2009).

O himno de Galicia, Vos Piñeiros, elaborado por Eduardo Pondal, refírese a Galicia como a nación de Breogán, heroe mitolóxico celta. O himno xurdiu na Habana, Cuba, e interpretouse con música de Pascual Veiga por primeira vez nesa cidade, en 1907.
 * [[image:http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/64/Flag_of_Galicia.svg/100px-Flag_of_Galicia.svg.png width="100" height="67" caption="Bandera de Galicia" link="wiki/Archivo:Flag_of_Galicia.svg"]] || [[image:http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/Escudo_de_Galicia.svg/88px-Escudo_de_Galicia.svg.png width="88" height="88" caption="Escudo de Galicia" link="wiki/Archivo:Escudo_de_Galicia.svg"]] ||

Aínda que historicamente dividida en 7 provincias (A Coruña, Santiago, Betanzos, Mondoñedo, Lugo, Ourense e Tuy), representadas no escudo de Galicia; actualmente Galicia está conformada por catro provincias:
 * DIVISON ADMINISTARTIVA**

Provincia da Coruña Provincia de Lugo Provincia de Ourense Provincia de Pontevedra Así mesmo, Galicia tamén está conformada en numerosas bisbarras. Cada bisbarra está composta por varios municipios que pola súa parte se subdividen en parroquias. Administrativamente, a Galicia actual estrutúrase nas 4 provincias, 53 bisbarras, 315 municipios e 3.778 parroquias. O territorio do municipio estrutúrase en parroquias e estas pola súa parte en aldeas ou lugares. Están en proceso de creación dúas áreas metropolitanas, unha no norte (A Coruña-Ferrol) e outra no sur (VigoPontevedra).

O Estatuto de Autonomía de Galicia establece que os poderes da comunidade exércense pola vía do Parlamento, a Xunta e a Presidencia:
 * Os poderes da comunidade**

O Parlamento de Galicia é o representante máximo de Galicia, e sobre o que recae a potestade lexislativa. O Parlamento está integrado por 75 deputados elixidos por sufraxio universal pola vía da representación proporcional por un período de catro anos, e en que está garantida por lei a posibilidade do voto aos galegos que residen no estranxeiro. A Xunta de Galicia (en galego Xunta de Galicia), é o órgano colexiado sobre o que recae a potestade executiva e administrativa do goberno. Está integrada polo presidente, o vicepresidente e doce conselleiros. A comunidade exerce as súas funcións administrativas pola vía da Xunta e dos seus entes e órganos dependentes. A Xunta tamén coordina as actividades das Deputacións Provinciais. O Presidente da Xunta de Galicia dirixe e coordina as accións da Xunta e ostenta a representación da comunidade autónoma e a ordinaria do Estado español en Galicia. É membro do Parlamento e é electo polos deputados e nomeado polo rei de España. Resultados electorales Galicia foi unha das comunidades da que mais emigraron hacia america latina e mais tarde a paises europeos.
 * __**RESULTADOS ELECTORAIS**__ ||
 * ~ Partido ||~ Candidato ||~ Votos ||~ % ||~ Escaños ||~ +/- ||
 * **Partido Popular de Galicia (PP)** || Alberto Núñez Feijoo || 789.427 || 47,47 || **38** || **+1** ||
 * **Partido dos Socialistas de Galicia-PSOE (PSdeG-PSOE)** || |Emilio Pérez Touriño || 524.488 || 31,54 || **25** || **=** ||
 * **Bloque Nacionalista Galego (BNG)** || Anxo Quintana || 270.712 || 16,28 || **12** || **-1** ||
 * **Unión Progreso e Democracia (UPyD)** || Non presentou candidato formal a Presidencia. || 23.796 || 1,43 || **0** || **N/A** ||
 * **Terra Galega (TeGa)** || Xoán Gato || 18.726 || 1,13 || **0** || **N/A** ||
 * **Esquerda Unida (EU-IU)** || Yolanda Díaz || 16.441 || 0,99 || **0** || **=** ||
 * **Os Verdes-Grupo Verde** || - || 5.911 || 0,36 || **0** || **N/A** ||
 * **Por un Mundo mais XustoPUM+J** || - || 3.507 || 0,21 || **0** || **N/A** ||
 * **Frente Popular Galega (FPG)** || Xosé Luís Méndez Ferrín || 2.903 || 0,17 || **0** || **=** ||
 * **Nós-Unidade Popular (Nós-UP)** || Non presentou candidato formal a presidencia. || 1.510 || 0,09 || **0** || **=** ||

El **Foro Económico Mundial (World Economic Forum, WEF)** es una fundación sin fines de lucro con sede en Ginebra, conocida por su asamblea anual en Davos, Suiza. Allí se reúnen los principales líderes empresariales, los líderes políticos internacionales y periodistas e intelectuales selectos para analizar los problemas más apremiantes que enfrenta el mundo; entre ellos, la salud y el medioambiente. El Foro también organiza la “Asamblea Anual de Nuevos Campeones” en China y una serie de asambleas regionales durante el año. En 2008, dichas asambleas regionales incluyeron reuniones en Europa y Asia Central, Asia Oriental, la Mesa Redonda de Directores Ejecutivos de Rusia, África, Oriente Medio y el Foro Económico Mundial en Latinoamérica. Durante el 2008, se lanzó la “Cumbre Inaugural sobre la Agenda Global" en Dubai, con la presencia de 700 expertos mundiales de cada sector que trataron 68 cambios globales identificados por el Foro. El Foro Económico Mundial fue fundado en 1971 por Klaus M. Schwab, un profesor de economía de Suiza. Además de las asambleas, el Foro produce una serie de informes de investigación e involucra a sus miembros en iniciativas específicas de cada sector.
 * FORO DE DAVOS**


 * FONTES:**
 * []**
 * []**
 * []**
 * []**
 * []**
 * []**
 * []**
 * []**
 * []**
 * []**
 * []**